Terapia grupowa i turnusy rehabilitacyjne mogą się przyczynić do upłynnienia mowy osoby jąkającej się, ale także poprawy jakości funkcjonowania psychicznego i społecznego zarówno jej samej, jak i jej rodziny.

Wśród strategii stosowanych w terapii jąkania wyróżnić można te, które służą upłynnianiu mówienia. Ich elementem są tak zwane gesty wsparcia. Mają one wspomóc proces mówienia osób jąkających się i ułatwić im osiąganie płynności.

Większość dzieci radzi sobie z trudnościami z zachowaniem płynności mówienia przed rozpoczęciem nauki w szkole. Niektóre jednak mogą wymagać wsparcia terapeutycznego ze względu na utrzymujące się czy nasilające objawy jąkania.

Program diagnostyczno-terapeutyczny skierowany jest do osób niepłynnie mówiących. Jak każda metoda przywracająca płynny sposób komunikowania się, może być przez jednych użytkowników odrzucana, a przez innych – częściowo lub w pełni akceptowana.

Relaksacja zawsze była wykorzystywana w rozmaitych formach terapii jako zabieg mający na celu wprowadzenie organizmu w stan odprężenia. Napięcie fizyczne i psychiczne, pochodzące z naszego ciała, musi zostać rozładowane.

Jedną z przyczyn trudności w uczeniu się dzieci są zaburzenia przetwarzania słuchowego: trudności w rozumieniu mowy w szumie, problemy z różnicowaniem dźwięków, kłopoty z pamięcią i uwagą słuchową.

Logopedzi bardzo często obserwują u swoich pacjentów zaburzenia czytania i pisania. W standardach postępowania logopedycznego opisywane są zarówno w wytycznych diagnostycznych, jak i terapeutycznych (m.in. Domagała, Mirecka 2008).

Z punktu widzenia rozwoju psychicznego dziecka jakość relacji tworzonych z rówieśnikami oraz znalezienie własnego miejsca w grupie jest bardzo ważne. Z kolei doświadczenie odrzucenia lub poczucie zignorowania sprawiają, że dziecko może nie umieć nawiązywać konstruktywnych relacji, być wycofanym oraz unikać pewnych sytuacji. Jak zatem wspierać ucznia jąkającego się?

Osoba z jąkaniem oraz jej rodzina mogą wymagać wsparcia terapeutycznego. Rodzina ma wpływ na ułatwienie funkcjonowania osób z zaburzeniami płynności mowy. Jak wspierać otoczenie i propagować korzystne postawy wobec jąkania?

Każda osoba jąkająca się jest inna, dlatego celem jej terapii winno być… stawanie się własnym terapeutą. Cennym wsparciem w umacnianiu się w poczuciu sprawstwa i przejmowaniu kontroli nad własnym życiem i nad jąkaniem są grupy samopomocowe.

Jąkanie ma wiele aspektów. Poza zachowaniem zauważanym przez otoczenie w postaci powtórzeń, prolongacji, bloków i napięć w ciele, zawiera jeszcze komponent afektywny i poznawczy. W jaki sposób wykorzystać elementy Terapii Krótkoterminowej Skoncentrowanej na Rozwiązaniu i Terapii Poznawczo-Behawioralnej w uczeniu strategii zapobiegających nawrotom trudności mówienia?

Opisując jąkanie, korzysta się często z metafory góry lodowej, która najpełniej tłumaczy naturę tego zjawiska. Model góry zawiera w sobie zarówno elementy, które mogą być zaobserwowane przez otoczenie osoby jąkającej się (powtarzanie głosek, sylab, prolongacje, bloki, pauzy, wtrącenia), jak i takie atrybuty jąkania, które pozostają dla słuchaczy niewidoczne: lęk, wstyd, bezradność, poczucie winy.