Proces starzenia się jest ściśle związany z osłabieniem funkcji regulacyjnych układu nerwowego i hormonalnego, co z kolei prowadzi do obniżenia sprawności wyższych funkcji poznawczych. Jego nasilenie przypada na mniej więcej 65. rok życia. Jak zatem wtedy pracować z podopiecznym? W artykule zaprezentowano propozycje ćwiczeń językowo-poznawczych skierowanych do grupy seniorów w wieku powyżej 65. roku życia.

W ostatnich latach można zauważyć dynamiczny rozwój wiedzy z zakresu logopedii. Dlatego bycie tylko logopedą nie wystarcza. Poza edukacją w ramach procesu kształcenia logopedzi poszerzają wiedzę z wielu dziedzin pokrewnych, uczestnicząc w licznych kursach i szkoleniach. Spore zainteresowanie, ale także liczne kontrowersje, budzi w ostatnim czasie praca logopedy z prądem, czyli zabieg elektrostymulacji czy mikropolaryzacji. Czym jest elektrostymulacja i czy zdaje egzamin w praktyce logopedy?

W terapii głosu warto wykorzystywać śpiew, a ćwiczenia głosowe najlepiej wykonywać tak, jakby chciało się rozpocząć śpiewanie.

Proces komunikacji potrzebuje ciągłej, właściwej stymulacji, aby jego rozwój mógł przebiegać prawidłowo. Bodźcowanie ośrodków słyszenia i słuchania w mózgu daje szansę budowania komunikatów – czystych w aspekcie fonetycznym, a szczególnie logicznych i adekwatnych do sytuacji porozumiewawczej

W rozpoznawaniu dysfagii przewlekłej kluczowe znaczenie mają wywiad i obserwacja. W miarę możliwości należy przeprowadzić taką rozmowę z rodziną (opiekunem) pacjenta, ale również z samym pacjentem.

Rehabilitacja (łac. re – znów, na nowo, przeciw; habilis – sprawny, należyty, stosowny) jest procesem medyczno-społecznym, którego celem jest przywracanie utraconej – w związku z chorobą, urazem lub wadą wrodzoną – funkcji. Należą do niej działania lecznicze, psychologiczne, logopedyczne, edukacyjne, szkoleniowe, techniczne oraz społeczne umożliwiające powrót osób niepełnosprawnych do funkcjonowania w społeczeństwie i poprawę ich jakości życia. Pojęcie to wprowadził w 1918 roku Douglas McMurtie, dyrektor Instytutu Czerwonego Krzyża dla Inwalidów w Nowym Jorku.

Wiedza na temat udaru jest nadal mało rozpowszechniona wśród społeczeństwa, choć stanowi jedną z najczęstszych przyczyn zgonów na świecie. Wielokrotnie możemy spotkać się z interpretacją, iż do zachorowania dochodzi w wyniku porażenia słonecznego. Szerzenie wiedzy na temat udaru staje się więc konieczne, szczególnie wobec wzrostu zachorowań na tzw. choroby cywilizacyjne.

Przedstawiony przypadek mężczyzny po udarze z dysartrią i dysfagią to proces dążenia w terapii chorego do stanu, w którym pacjent ma możliwość komunikowania się z otoczeniem. Niezbędne warunki osiągnięcia sukcesu to przede wszystkim indywidualizacja ćwiczeń, stopniowanie trudności oraz właściwy kontakt z pacjentem.