Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z praktyki logopedy

2 marca 2018

NR 11 (Styczeń 2016)

Dzieci afatyczne diagnozowanie

0 176

Dzieci afatyczne rozwijają się inaczej niż ich zdrowi rówieśnicy. Osiowym objawem nieprawidłowego rozwoju są ograniczenia w opanowaniu mowy w aspekcie zarówno ekspresyjnym, jak i percepcyjnym. Niedokształcenie mowy (n.m.) o typie afazji może mieć różną postać. Prawidłowa diagnoza umożliwia objęcie dziecka odpowiednią terapią i dostosowanymi do jego potrzeb formami kształcenia w przedszkolu i szkole.

Zaburzenia afatyczne u dzieci 

Dzieci z problemami w zakresie mowy nie stanowią grupy jednolitej. U jednych dominują trudności w realizowaniu planów motorycznych wypowiedzi słownych przy relatywnie mniej zaburzonej zdolności rozumienia mowy. U pozostałych przeważają trudności w rozumieniu komunikatów werbalnych przy lepiej zachowanej zdolności do wypowiadania słów, zdań czy dłuższych tekstów bez pełnej świadomości ich znaczenia. W niedokształceniu mowy o typie afazji zaburzony jest cały system językowy – wszystkie podsystemy języka: fonetyczno-fonologiczy, fleksyjno-składniowy, leksykalno-semantyczny oraz czynności mowy: powtarzanie, rozumienie, nadawanie oraz czytanie i pisanie.  Stopień nasilenia objawów u każdego dziecka może być inny. Bez względu na rodzaj niedokształcenia i jego rozległość wszystkie dzieci afatyczne napotykają na poważne trudności w komunikowaniu się za pomocą mowy. Zaburzeniom w rozwoju czynności mowy towarzyszą różnego rodzaju deficyty rozwojowe, będące, podobnie jak zaburzony rozwój mowy, konsekwencją nieprawidłowego funkcjonowania OUN. Są to tzw. objawy niespecyficzne, do których zaliczamy: zaburzenia uwagi, pamięci, koordynacji ruchowej, motoryki dużej i małej, labilność emocji oraz znacznego stopnia męczliwość.

Proces diagnozy 

Celem postępowania diagnostycznego jest ustalenie rodzaju i zakresu odstępstw od normy rozwojowej badanego dziecka, określenie mechanizmów zaburzenia, przyjęcie hipotezy diagnostycznej oraz wskazanie miejsca i sposobów oddziaływania na dziecko w celu wyrównywania deficytów neurorozwojowych. 

Rozpoczynając postępowanie diagnostyczne, należy pamiętać, że trudności w opanowaniu mowy i języka mogą być objawem różnych zaburzeń ogólnorozwojowych.

Objawy specyficzne i niespecyficzne zwykle przenikają się wzajemnie, stąd duża różnorodność obrazów tego zaburzenia, konieczność wnikliwej, wieloaspektowej, wielospecjalistycznej diagnozy oraz bardzo indywidualnego podejścia w procesie terapii i edukacji. U małego dziecka objawy niespecyficzne mogą początkowo maskować objawy specyficzne, osiowe, i dawać bardzo niejednoznaczny obraz. W związku z tym diagnozowanie dzieci o nietypowym rozwoju musi być procesem, w którym konieczny jest udział specjalistów różnych dziedzin. Wnikliwa analiza wyników badań i obserwacji pochodzących z różnych źródeł umożliwia postawienie diagnozy i zaplanowanie najbardziej odpowiedniego sposobu interwencji terapeutycznej. 

Pierwszym źródłem danych o dziecku są informacje pochodzące od rodziców bądź opiekunów. Umiejętnie przeprowadzony wywiad i dane z wypełnionych przez rodziców kart obserwacyjnych pozwalają diagn...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Forum Logopedy"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy