Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z praktyki logopedy

17 listopada 2022

NR 52 (Listopad 2022)

Wspieranie rozwoju komunikacji językowej dziecka z wieloraką niepełnosprawnością

0 166

Na przykładzie studium przypadku sześcioletniego chłopca ze złożoną niepełnosprawnością autorka prezentuje program terapii logopedycznej z wykorzystaniem metod, dostosowanych do możliwości i potrzeb dziecka.

Wykorzystywanie mowy dźwiękowej w procesie komunikacji jest wyjątkową umiejętnością daną człowiekowi, która pomaga mu rozwijać się we wszystkich sferach aktywności psychomotorycznej i społeczno-emocjonalnej. Dzięki mowie tworzymy siebie oraz mamy wpływ na najbliższe otoczenie. Mowa werbalna determinuje dążenie do niezależnego funkcjonowania. Problemy w sferze komunikacji werbalnej wpływają negatywnie na ogólny rozwój człowieka. Dlatego też dzieci ze złożoną niepełnosprawnością, nie porozumiewające się werbalnie, potrzebują wyjątkowej uwagi i wsparcia oraz odmiennych, dostosowanych do indywidualnych możliwości i potrzeb metod rozwijania komunikacji. Głęboka dysfunkcyjność dziecka powinna wyzwolić w terapeucie potrzebę poszukiwania oraz wręcz eksperymentalnego łączenia wielu metod stymulujących jego rozwój – zawsze w ścisłej współpracy z jego najbliższymi. Przekazywanie opiekunom dziecka wiedzy merytorycznej oraz włączanie ich do udziału w terapii pomaga bowiem nie tylko lepiej zrozumieć możliwości i potrzeby dziecka głęboko dysfunkcyjnego, lecz także stworzyć optymalne warunki rozwoju psychomotorycznego, w tym również komunikacji. W przypadku dzieci niewerbalnych z uszkodzeniami centralnego układu nerwowego zazwyczaj należy zastosować wspomagające i alternatywne metody komunikacji (AAC). Metody AAC gwarantują skuteczność oddziaływań terapeutycznych, gdy zawodzą metody tradycyjne (Błeszyński 2006). 

POLECAMY

Epikryza medyczna Nikodema

W okresie noworodkowym lekarze postawili następujące rozpoznania: niewydolność oddechowa, wrodzone zapalenie płuc, hipotrofia wewnątrzmaciczna, żółtaczka, niezgodność serologiczna w układzie AB0, zaburzenia mózgowe noworodka, krwawienie dokomorowe I stopnia po stronie lewej, zaburzenia ośrodkowej koordynacji nerwowej, zespół uogólnionej reakcji zapalnej, zespół nieruchomych rzęsek, refluks żołądkowo-przełykowy, cechy dysmorfii twarzoczaszki, Zespół Worster-Drought współistniejący z Zespołem Foixa-Chavany-Marie’a.

Opinia psychologiczna (wiek dziecka: 4 lata, 1 miesiąc)

Chłopiec wykazuje opóźnienie rozwoju psychoruchowego w stopniu znacznym, związane z zaburzeniem mielinizacji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz niepełnosprawnością ruchową spowodowaną zaburzeniami koordynacji nerwowo-mięśniowej. Nikodem chodzi niepewnie, nie biega, nie stoi na jednej nodze, nie chodzi na palcach, nie podnosi rąk, nie rotuje tułowia, wykazuje asymetrię napięcia mięśniowego oraz dysmorfię twarzowo-czaszkową (zaburzenia budowy w obrębie twarzy i czaszki). Jest na etapie podnoszenia drobnych przedmiotów chwytem szczypcowym i zaczyna manipulować zabawkami. Szuka schowanych przedmiotów. Buduje wieżę z trzech klocków. Pracując metodą prób i błędów, umieszcza we właściwych otworach koło, kwadrat i trójkąt. Samodzielnie je łyżką. Pije z kubka podtrzymywanego przez opiekuna. Nadal nie utrzymuje kontaktu wzrokowego. Potrafi wskazać lub sięgać po interesujące go przedmioty. Reaguje na stanowczy zakaz. Opanował proste gesty grzecznościowe (podaje rękę na przywitanie, robi „pa, pa” na pożegnanie). Nie naśladuje czynności. Jest dzieckiem niewerbalnym. Nie komunikuje się z otoczeniem. Wykazuje progres w zakresie um...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Forum Logopedy"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!

Przypisy