Dołącz do czytelników
Brak wyników

METODY TERAPII LOGOPEDYCZNEJ

19 listopada 2021

NR 46 (Listopad 2021)

Terapia miofunkcjonalna – cele i rola w codziennej praktyce

0 2814

Przedmiotem terapii miofunkcjonalnej są podstawowe czynności w obrębie narządu żucia, a więc baza motoryczna dla rozwoju mowy, prawidłowego kształtowania się łuków zębowych i dróg oddechowych. W gabinetach logopedycznych i neurologopedycznych coraz częściej pojawiają się pacjenci skierowani przez innych specjalistów (laryngologów, foniatrów, fizjoterapeutów, osteopatów, ortodontów) na tę terapię. Jakie są objawy zaburzeń miofunkcjonalnych w obrębie poszczególnych funkcji prymarnych? Jakie są cele terapii miofunkcjonalnej? Na czym polega i do kogo jest skierowana?

Terapia miofunkcjonalna, zgodnie ze swoim źródłosłowem (z greckiego myo – mięsień, z łacińskiego functio – czynność), ma na celu prowadzenie oddziaływań terapeutycznych zmierzających do normalizacji przebiegu funkcji biologicznych w obrębie narządu żucia. Według definicji Danuty Pluty-Wojciechowskiej, „czynności prymarne lub inaczej pierwotne, do których należą w szczególności oddychanie oraz przyjmowanie pokarmów i picie kształtujące się na bazie motoryki pierwotnej, ale także w różnym zakresie związane z nimi niewerbalne czynności kompleksu ustno-twarzowego, takie jak np. sensoryka orofacjalna, sposób układania głowy podczas leżenia, czynności fizjologiczne typu ziewanie, kasłanie itd., mimika […], autobadanie, autoeksperymentowanie i autozabawy orofacjalne, które konstytuują wraz z układem nerwowym ruchową bazę mowy w okresie prenatalnym i postnatalnym”1, stanowią przedmiot zainteresowania terapeutów miofunkcjonalnych. 

Zaburzenia miofunkcjonalne

Zaburzenia miofunkcjonalne nie znają wieku, rasy ani języka. Występować mogą we wszystkich kulturach, grupach wiekowych, zakątkach świata, jako że są ściśle związane z funkcjonowaniem układu stomatognatycznego, stanowiącego wszakże element układów oddechowego, pokarmowego, fonacyjnego, artykulacyjnego. Pacjentem miofunkcjonalnym może zatem być zarówno noworodek, niemowlę, dziecko, nastolatek, jak i dorosły, a nawet osoba starsza. Zaburzenia miofunkcjonalne występować mogą u pacjentów neurotypowych oraz pacjentów z wyzwaniami rozwojowymi. 
Zaburzenia miofunkcjonalne podzielić można ze względu na przyczyny ich występowania, ich symptomy, objawy w przebiegu poszczególnych funkcji biologicznych w obrębie narządu żucia, a także ze względu na grupy wiekowe pacjentów, u których występują. 
W poniższym opracowaniu zaprezentowany zostanie podział zaburzeń miofunkcjonalnych ze względu na ich wpływ na przebieg poszczególnych funkcji prymarnych. 
Objawa...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Forum Logopedy"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!

Przypisy