Dołącz do czytelników
Brak wyników

Ćwiczenia mechanizmu podniebienno-gardłowego
(podniebienia miękkiego, mięśni zwierającego pierścienia gardłowego, zwarcia podniebienno-gardłowego, pierścienia zwierającego gardła)

Artykuły z czasopisma | 2 października 2017 | NR 14
41

Mechanizm podniebienno-gardłowy to czynność podniebienia miękkiego działającego jako zastawka kontrolująca rozdział powietrza między częścią ustną gardła a nosogardzielą. U osób zdrowych podniebienie miękkie zwisa ku dołowi w kierunku języka, ale w czasie wymowy dźwięków ustnych mięśnie unoszą je ku górze i przemieszczają ku tyłowi do tylnej ściany gardła, uniemożliwiając przepływ powietrza do jamy nosowej. U pacjentów z rozszczepem podniebienia miękkiego (oraz w przypadku niektórych innych zaburzeń tej okolicy) mechanizm podniebienno-gardłowy nie funkcjonuje prawidłowo, podniebienie miękkie nie może się unieść, by dotknąć tylnej ściany gardła, a wynikiem stałej ucieczki powietrza do nosa jest nosowanie otwarte. Dzieje się tak z powodu braku ciągłości mięśni, zbyt krótkiego podniebienia miękkiego i małej sprawności mięśni podniebienia miękkiego (Ellis III 2001).

Ćwiczenia należy wykonywać aż do opanowania danej umiejętności, często wielokrotnie powtarzając jedno ćwiczenie. Po opanowaniu prawidłowego wykonywania zadań należy codziennie powtarzać kilkakrotnie kilka z nich aż do całkowitego usunięcie nosowania.

  1. Swobodny wdech i wydech przez nos.
  2. Swobodny wdech i wydech przez nos z zamykaniem palcem na zmianę jednej i drugiej dziurki od nosa.
  3. Głęboki wdech przez nos, wydech przez usta. Przy pierwszym powtórzeniu zaciska się palcami nos, ale następnie pacjent próbuje wykonać to ćwiczenie bez zaciśnięcia skrzydełek nosa.
  4. Wdech przez usta, wydech przez nos.
  5. Wdech i wydech przez usta (z zaciśniętym nosem i nie). Jeśli powietrze ucieka przez nos, należy pacjentowi zwrócić na to uwagę. Można w tym celu wykorzystać fonendowód lub piórko przystawione pod nos.
  6. Dmuchanie przez usta, np. na piórka; płatki kwiatów z materiału, papierki, kulki, piłeczki pingpongowe, szklane itp., świeczki małe typu tealight i większe, wiatraczki, łódki na wodzie, w instrumenty muzyczne (piszczałki, gwizdki, harmonijki, flety, trąbki itp.), balony. Uwaga! Najpierw zdmuchuje się np. świeczkę, papierek, kulkę, następnie dmucha się delikatnie i długo, tak aby płomień świecy „tańczył”, kulka przesuwała się stale itd. W przypadku ucieczki powietrza przez nos postępuje się tak, jak opisano w ćw. 3. i 5.
  7. ...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Forum Logopedy"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy