Czy sztuczna inteligencja może zastąpić logopedę?

Temat numeru

Sztuczna inteligencja oraz jej zastosowania stanowią stały element pracy w wielu dziedzinach pokrewnych logopedii, w tym w naukach medycznych. Czy podobnie zaakceptowane zostaną w diagnozie i terapii logopedycznej? A może obecność logopedy w gabinecie okaże się zbędna? Jakie walory sztucznej inteligencji będą pomocne, a jakie cechy terapeuty pozostaną niezastąpione, niezbywalne? Niniejszy artykuł stanowi próbę poszukiwania odpowiedzi na powyższe pytania.

POLECAMY

Czym jest sztuczna inteligencja?

Trudno przyjąć jedną uniwersalną definicję, ponieważ termin ten dotyczy zagadnień wywodzących się z różnych dziedzin. Encyklopedia PWN podaje, że sztuczna inteligencja to „dziedzina nauki zajmująca się badaniem mechanizmów ludzkiej inteligencji oraz modelowaniem i konstruowaniem systemów, które są w stanie wspomagać lub zastępować inteligentne działania człowieka” (PWN 2026). Powszechna fascynacja sztuczną inteligencją w różnych ośrodkach na całym świecie zaowocowała konkretnymi osiągnięciami, które znajdują teraz praktyczne zastosowanie. Sztuczna inteligencja na stałe zagościła w naszym życiu. Jest wykorzystywana przez osoby w różnym wieku i do różnych celów. Dzieci i młodzież poszukują odpowiedzi na nurtujące je dylematy, współpracują przy tworzeniu prac zaliczeniowych, a w obliczu samotności obierają sobie sztuczną inteligencję za przyjaciela i powiernika. Ten ostatni fakt ma wiele niepokojących aspektów i niesie za sobą liczne zagrożenia. Na pierwszy plan wysuwa się problem uczłowieczania sztucznej inteligencji oraz obdarzania jej nadmiernym zaufaniem. Algorytmy sztucznej inteligencji, mimo niewątpliwie ogromnych możliwości, pozostają jedynie strukturami odtwórczymi, pozbawionymi zdolności i przymiotów będących atrybutami człowieka. 
Sztuczna inteligencja jest wykorzystywana również w działaniach naukowych – w kilka chwil potrafi wygenerować przegląd literatury, znaleźć cytat czy podpowiedzieć przypis. Kluczowy pozostaje jednak wspomniany problem jej odtwórczości. W wypadku dużych nowatorskich dysertacji do sformułowania pytania badawczego niezbędne są dogłębne zapoznanie się z literaturą tematu, refleksja nad konkretnymi problemami, stworzenie nowej perspektywy teoretycznej i oryginalnego podejścia. Sztuczna inteligencja tego nie potrafi. 

Sztuczna inteligencja w dziedzinach pokrewnych logopedii

Aby rozważyć temat obecności sztucznej inteligencji w logopedii, najpierw – przez analogię – przyjrzyjmy się, w jaki sposób funkcjonuje ona w dziedzinach pokrewnych, w których jest bardziej zadomowiona. W naukach najbliższych, np. medycznych, zaistniała już na stałe. Jej działania polegają na rozpoznawaniu pow-
tarzalnych...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Forum Logopedy"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!

Dołącz do 5000 + czytelników, którzy nieustannie pogłębiają swoją wiedzę z zakresu pracy z podopiecznym z zaburzeniami mowy.

Otrzymuj co 2 miesiące sprawdzone narzędzia do pracy dla logopedów i neurologopedów. Rozszerzaj swój warsztat pracy z podopiecznym z różnorodnymi zaburzeniami mowy.

700 artykułów online
11 lat doświadczenia
Dostęp online i offline
70 numerów archiwalnych
5 filmów szkoleniowych
50 autorów – specjalistów
Forum Logopedy • Prenumerata już od 399 zł/rok

Przypisy

    dr n. med. inż.;

    Lekarz akademicki w dziedzinie neurologii klinicznej i neurochirurgii czynnościowej Szpitala Uniwersyteckiego w Zielonej Górze. Kierownik Zakładu Neuroinżynierii i Medycyny Kosmicznej Uniwersytetu Zielonogórskiego, wykładowca medycyny na Uniwersytecie Oxfordzkim i współpracownik Centrum Badań Kosmicznych PAN i Uniwersytetu w Heidelbergu. Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie w Oxfordzie (medycyna akademicka, inżynierska, doktorat) oraz Bristolu (szkoła kliniczna). Pracował i odbywał kilkuletnie staże specjalistyczne w Szpitalu Uniwersyteckim im. Jana Radcliffa w Oxfordzie, Królewskim Instytucie Chorób Dzieci w Bristolu oraz w Uniwersyteckim Centrum Urazowym w Southmead (Instytut Chorób Mózgu). Zainteresowania naukowe obejmują neuroinżynierię, medycynę kosmiczną i choroby rzadkie.

    dr; Surdologopeda, pedagog specjalny, adiunkt w Instytucie Pedagogiki, Zakła- dzie Podstaw Pedagogiki i Logopedii Uniwersytetu Zielonogórskiego, logo- peda z dwudziestopięcioletnim stażem w Zespole Edukacyjnym nr 4 w Zielo- nej Górze oraz Centrum Medycznym Aldemed. Autorka i współautorka opracowań naukowych z zakresu logopedii. Zainteresowania naukowe dotyczą surdologopedii, logopedii, oligofrenopedagogiki, ze szczególnym uwzględnieniem opóźnionego rozwoju mowy czynnej, problemów arty- kulacyjnych dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym i ich środo- wiskowo-rodzinnych uwarunkowań, a także profilaktyki logopedycznej.

    lek.;

    Absolwent Wydziału Lekarskiego i Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Zielonogórskiego. Lekarz w trakcie odbywania stażu podyplomowego w Szpitalu Uniwersyteckim im. Karola Marcinkowskiego w Zielonej Górze.
     

    mgr inż.;

    Absolwent Uniwersytetu Paris-Dauphine w zakresie inżynierii matematycznej i komputerowej oraz Master of Science en Machine Learning for Business Intelligence, kierownik ds. zarządzania danymi Prevlink.

    POZNAJ PUBLIKACJE Z NASZEJ KSIĘGARNI