Dynamiczny rozwój techniki i motoryzacji następujący w ciągu ostatnich dekad oraz szybkie tempo życia społeczeństwa przyczyniają się do stałego wzrostu liczby urazów czaszkowo-mózgowych w następstwie wypadków komunikacyjnych. W obrazie klinicznym pacjentów z urazami głowy i mózgu często obserwuje się występowanie złożonych patomechanizmów i sprzężonych objawów neurologicznych. Dobór skutecznych metod terapeutycznych wymaga pozyskania danych na temat nie tylko deficytów neurologicznych, lecz również towarzyszących im czynników somatycznych. W artykule podjęto problem uwarunkowań oceny logopedycznej i rokowań terapeutycznych u osób z rozlanym urazem aksonalnym mózgu.
Autor: Katarzyna Balcerzak-Strąk
