Czy jest możliwe skuteczne nauczanie języka obcego osoby, która nie posługuje się mową werbalną? Odpowiadając krótko: tak, jednak wymaga to odejścia od standardowych podejść dydaktycznych oraz przyjęcia perspektywy funkcjonalno-komunikacyjnej. W pracy z osobami ze złożonymi potrzebami komunikacyjnymi język nie jest celem samym w sobie, lecz narzędziem budowania sprawczości komunikacyjnej. Skuteczne oddziaływania wymagają indywidualizacji, elastyczności terapeuty oraz ścisłego powiązania materiału językowego z realnymi sytuacjami komunikacyjnymi. Szczególnego znaczenia nabiera integracja różnych form komunikacji, w tym metod alternatywnych i wspomagających (AAC), z nauką języka jako systemu. W niniejszym artykule przedstawiam studium przypadku Iwana – młodego dorosłego, który mimo braku mowy werbalnej rozwija kompetencje w zakresie języka polskiego jako obcego.
Autor: Kamila Czachorowska
