Rozwój terapii miofunkcjonalnej skłania terapeutów do poszukiwania narzędzi diagnostycznych, w tym przeznaczonych do diagnostyki dzieci, młodzieży i dorosłych. Konieczność oceny sprawności funkcji w obrę- bie twarzoczaszki jest warunkiem niezbędnym do przeprowadzenia badania miofunkcjonalnego, pozwalającego na określenie deficytu ustno-twarzowego i wyznaczenie odpowiednich oddziaływań terapeutycznych. Wydaje się ważne, aby ocena funkcji ustno-twarzowych wyrażona była w języku zrozumiałym również dla innych specjalistów.