W edukacji i terapii logopedycznej ustawicznie zadajemy sobie pytania: Jak dziecko, które nie słyszy lub ma zaburzenia w percepcji na drodze słuchowej odkrywa, zapamiętuje i odtwarza lub tworzy reguły użycia systemu językowego w interakcjach komunikacyjnych? W jaki sposób dziecko z głuchotą prelingwalną w naturalnych sytuacjach społecznych jest aktywnym odkrywcą-twórcą języka podczas komunikowania się z otoczeniem? Jakie formy komunikacji wspomagającej są korzystne dla zróżnicowanych osób z niepełnosprawnością słuchu?