Im poważniejsze zaburzenie dziecka, tym bardziej dotyka ono całą rodzinę. Powyższe stwierdzenie dotyczy wielu zaburzeń logopedycznych, zarówno komunikacji (np. dzieci ze spektrum autyzmu) czy języka (np. dzieci z rozwojowym zaburzeniem języka), jak i mówienia (Speech Sound Disorders, SSD). Dziecięca apraksja mowy (Childhood Apraxia of Speech, CAS) należy do tej ostatniej grupy. Mowa dziecka jest wtedy bardzo często niezrozumiała, dziecko nie potrafi się porozumieć werbalnie nawet z najbliższymi, mimo ogromnych chęci i wysiłku obu stron, co powoduje narastającą frustrację.