Zagadnieniu afazji dziecięcej poświęca się w literaturze przedmiotu niewiele miejsca. Jednak u wielu dzieci występują pierwotne zaburzenia zachowania językowego wynikającego z patologii mózgowej, które nie są rezultatem głuchoty, umysłowego niedorozwoju czy zaburzeń emocjonalnych. Dlatego też mając na uwadze fakt, że zaburzenie to utrudnia dzieciom procesy prawidłowej komunikacji, budowania odpowiednich relacji z rówieśnikami i osiąganie postępów w nauce, pragnę zaprezentować jedną ze stosowanych przeze mnie form pracy terapeutycznej.