Dyskusje o skuteczności leczenia wczesnego w ortodoncji toczą się od wielu lat. Przeprowadzono liczne badania, których wyniki są często sprzeczne i niejednoznaczne. Niezaprzeczalnym faktem jest, że jedynie w okresie wzrostu ortodonta, trafniej nazywany w tym wypadku ortopedą szczękowo-twarzowym, ma możliwość wpływania na wzrost szczęk i twarzy. Po zakończeniu wzrostu pozostaje tylko możliwość przesuwania zębów w obrębie ukształtowanych kości szczęk, co znacznie ogranicza możliwości terapeutyczne lub – w wypadku zaburzeń szkieletowych – zabiegi operacyjne.